Seni düşünürken onu unuttuğum için çok borçlandım Tanrı’ya. Nasıl olsa gittin, şimdi kessem boynumdan yukarısını, ‘boynumun borcunu ödedim’ desem, inanır mı tekrar Tanrı bana?
MerceyÇok zaman geçti ardından, en çok da gözlerim ‘yaşlandı.
Mercey

İstanbul kadar olamadık. İki kalbi bir aşkla birbirine bağlayamadık.
Mercey

Evet aşk varmış. Çocukken bir masalda okumuştu annem hatta bir varmış bir yokmuş.
Oğuz BAL

Birgün biri başarırsa şayet, gelmiş geçmiş en büyük devrim ‘unutmak’ olacaktır.
Merve CEYLAN
Utanamadığın için üzülme sevgilim. ‘Beni terk etti’ derken, senin yerine de kızarıyorum.
Batuhan DEDDE

Dönersen tükürürüm suratına;yanlış anlama sırf nazar değmesin diye sana!
Oğuz BAL

‎-Ve -da bağlar. Veda ayırır.
Gökhan İNESİ

Bir akşam bir koyun keserler,
Ve koyarlar çuvala.
Baba der ki oğluna,
‘Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna’.
Çuvaldan kanlar damlamakta,
Sanki öldürmüşler de bir adamı,
Koymuşlar çuvala,
Dıştan böyle sanılmakta.
Delikanlı sırtlar çuvalı,
Gider en iyi bildiği dostuna, çalar kapıyı.
O dost, bakar ki bir çuvala hem de kanlı,
Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
Almaz içeri arkadaşını,
Böylece tek tek dolaşır delikanlı,
Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını.
Ne çare, hepsinde de sonuç aynıdır.
Evlat geriye döner.
Ama içten yıkılır…
Babasına dönerek; haklıymışsın baba ‘ der.
Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana.
Baba ‘hayır Evlat ‘der, benim bir dostum var bildiğim.
Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona.
Genç adam, çuvalı sırtlar tekrar.
Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar…
Gider, baba dostuna.
Kabul görür, sevinir.
O dost, delikanlıyı alır hemen içeri.
Geçerler arka bahçeye.
Bir çukur kazarlar birlikte,
Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye,
Üzerine de serpiştirirler toprak.
Belli olmasın diye dikerler sarımsak…
Genç adam gelir babasına;
‘Baba, işte dost buymuş’ diye konuşunca,
Babası; ‘daha erken, o belli olmaz daha.
Sen yarın git O’na, çıkart bir kavga,
Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ona,
İşte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi.
Sonra gel olanları anlat bana…’
Genç adam, aynen yapar babasının dediğini,
Maksadı anlamaktır dostun hakikisini,
Babasının dostuna istemeden basar iki tokadı!
Der ki tokadı yiyen DOST;
‘Git de söyle babana, biz satmayız Sarımsak tarlasını böyle iki tokada’!
DOST DEDİĞİN ,
Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile
Seni Sevmeli…
Sarılacak biri olmadığın zamanlarda bile
Sana Sarılmalı…
Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile
Sana Dayanmalı…
Dost dediğin;
Fanatik olmalı;
Bütün dünya seni üzdüğünde sana moral vermeli.
Güzel haberler aldığında seninle
dans etmeli,
Ve ağladığında, seninle ağlamalı…
Ama hepsinden daha çok;
Dost matematiksel olmalı;
Sevinci çarpmalı…
Üzüntüyü bölmeli…
Geçmişi çıkarmalı…
Yarını toplamalı…
Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı…
Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı…
İşi bitince seni bir tarafa atmamalı…

MEVLANA CELALEDDİNİ RUMİ

İlgisinden dolayı ziyaretçimiz Hakkı Bey’e teşekkür ederiz.

Seninle olduğum günler geliyor aklıma, tanrı bile gülümsüyordu.O kadar sevap işlerdim ki o zamanlar, sağ omzum çökük gezerdim hep.
Gökhan İNESİKonuştuğu zaman kur’an dinler gibi sustuğum kadın, hayal kuran bir insan oluyorum sustuğum da.
Hayalin üzerime vahiy gibi yıkılır da susarsam, susarsam kopar dilimi, o gece kan dil gecesidir.
Gökhan İNESİ

Bulutlar, Gökyüzünde bağıra çağıra oyun oynarken, üzerimize işeyen yaramaz çocuklardır.
Gökhan İNESİ

İçimi yaktın ve ne oldu biliyor musun? Çok kanım kaynadı sana.
Gökhan İNESİ

Gel ne olur. Yanan benim yüreğim değil, senin evin.
Gökhan İNESİNe yap biliyor musun? Bütün erkekleri benimle aldat.
Gökhan İNESİ

Nereye saklanır hiç bilmem. Sen yokken mutluluk ve sen varken mutsuzluk.
Gökhan İNESİ

Hatırlarım daha dün gibi. Ben senin neyinim? diye sorduğumda, kaybetmekten korkmadığımsın deyişini.

“Başkasını koy yüreğine” diyen kadın. Dudaklarına oje sürdün mü sen hiç?

Her pamuk şeker yediğimde aynanın karşısına geçip dilimin pespembe olmasını seyrediyorum büyük bi hazla. Sonra sen geliyorsun aklıma. Acaba senin dilin ne renk oluyordu ? Benim ömrümü yedikten sonra

Şanssizliga katlanabiliriz, çünkü dısarıdan gelir ve tümüyle rastlantısaldır. Oysa yasamda bizi asıl yaralayan, yaptığımız hatalara hayıflanmaktır.

Dünyada başarı kazanmanın iki yolu vardır : Ya kendi aklından faydalanmak, yahut da başkalarının akılsızlığından faydalanmaktır.

Ne söyleyeyim diye başta düşünmek, niçin söyledim diye sonunda pisman olmaktan iyidir.

Aklın güzelliği dil ile, dilin güzelliği söz ile, kişinin güzelliği yüz ile, yüzün güzelliği göz ile belli olur.